Recent reviews by Wiserrot

Legendary

Hades I'i seven II'yi de sever diye düşünüyorum.

Agalarla kelle koltukta battlecry atarak koşuşturduğumuz ve bundan zevk aldığımız bir oyun. Arkadaşınız varsa alın, yoksa da alın firma para kazansın yeni oyun çıkarsın.

A classic arcade that gives you epileptic shocks every 30 seconds. Recommended, if you have any friends to play with

Kendi türünde gayet başarılı bir indie yapım. Alırken sanat yönetiminden etikilenip almıştım oyunu, bir de rogue-like'lara karşı hafif bir zaafım var, orası ayrı. Oyunu oynamaya başladığımda ilk dakikalarda karakterin hareket ve dönüş animasyonları takılıyormuş gibi hissettim. Daha sonra ayarları açtım ve (Bu bir klasiktir.) Vsync açıkmış default'unda. Bir de oyunu fullscreen değil de borderless window olarak çalıştırmış bende default. Bunlara dikkat edin, Vsync'i kapatın, oyunu fullscreen yapın ve takılmalar kaybolacaktır. Aynı diğer rogue-like oyunlarda olduğu gibi ölüp ölüp diriliyoruz fakat her dirilişimizde daha da güçleniyoruz. Keyfini çıkartın.

Oyunumuz, Dandy Ace adlı karakterimiz ve 2 tatlı asistan hatunun kariyerinin zirvesinde (sözde) olan Lele adlı bir sihirbazdan daha başarılı olması ve Lele'nin Dandy Ace ve ekibini bir aynaya hapsetmesiyle başlıyor. Bu atmosferi oyunu görsellerine de baktıysanız az çok yakalamışsınızdır. Müzikler "Old School house-electro" tadında. Müziklerin arkasında kullanılan o derin klavye sizi o muhteşem görsellerle beraber direkt şatafatlı Show dünyasına sokuyor.

"Show must go on." Felsefesiyle yetişmiş delikanlı ve yakışıklı Dandy Ace'imiz ise konuşması, duruşu ve yakışıklılığıyla adeta karizma saçıyor. Atmosfer gayet başarılı.

Hades veya Dead Cells gibi oyunların çevik mekanikleri bu oyun için geçerli değil. Oyunda düşmanların nereye ateş ettiğine çok dikkat edip blink veya dash gibi yetenekleri yine çok dikkatli kullanmak gerekiyor. Oyun kartlar üstünde dönüyor. 4 tane ana kart slotunuz ve bir sürü açılmayı bekleyen kart var. Bu kartları farklı farklı combo'layıp kendinize özgü buildinizi çok rahat oluşturabilirsiniz. Alışması biraz uzun sürüyor ama sabrederseniz keyifli.

Sabrınız varsa, oyunlara emek ve dikkat vermeyi seviyorsanız rogue-like da seviyorsunuz demektir. Bir oturuşta uzun saatler gömülecek bir oyun. Her rogue-like sevenin kütüphanesinde bulundurmasını ve oynamasını tavsiye ettiğim bir eser.

Daha önce rogue-like oynamadıysanız kesinlikle bu oyunla başlamayın derim. Dead Cells sizin için daha iyi bir başlangıç olacaktır. Vakti olmayan veya oyunlara kafa yormayacak insanlara tavsiye etmiyorum çünkü oyun sizden bu ikisini de istiyor. Dikkat konusunda problemleriniz varsa (odaklanamama vs.) aynı şekilde tavsiye etmiyorum. Kısaca Casual Player'lar için yalnış bir seçim...

Kendi janrasında müthiş bir oyun. Tabii ki eksikleri var, geliştirilmesi gereken şeyler var ama bu haliyle bile İNDİRİMSİZ almaya değer. Oturup saatlerce ülke büyütün. 8.5/10

Dragon Age Origins'i çok sevip de gelenlere çok önemli bir uyarıda bulunayım: Dragon Age Origins'le gram alakası yok. Oyunun bir ruhu yok. Hikaye yüzeysel, Blight falan yok. Grey Warden'lar nerede onu bile bilmiyorum. Combat çok basitleştirilmiş. OYUNUN RUHU YOK, OYUNUN BİR RUHU YOK. Oyun Bomboş, gez, dolaş, öldür sonra tekrarla... Haritalar çok gereksiz tasarımlara sahip. Kendinizi yalnız hissediyorsunuz, üstelik takım arkadaşlarınız yanınızda olduğu halde. Ne kadar acı verici bir durum değil mi bir oyunun ruhu olmaması, bir serinin mahvedilmesi? Bir de yılın oyunu ödülünü almış, buna o ödülü verenlere bir daha oyun oynamak nasip olmasın. Modern çağa ayak uydurup her olayı yüzeyselleştirme ve paraya dökme çabasına giren EA grafikleri yükseltince oyunun güzel olacağını sanmış. Keşke Dragon Age Origins Remastered çıkarsalarmış bunun yerine. ARKADAŞLAR, BU OYUN ASLINDA YOK. YANİ KEŞKE OLMASA...

Blood fantasy, it's not that bad for an Indie developer but I have to say that, there are so much blood!! Come on dude, you are going to make all of the players psycho

Tam anlamıyla bir indie şaheseri. Texture'ler, mekanikler, sayısız oynanış kombinasyonu... Kendi Janrasının başyapıtı. İndirimsiz olarak alabilirsiniz, her kuruşuna değer. (9.5/10)

Öncelikle oyun müthiş bir RPG, hatta biraz daha ileri gidip 2009'da çıkmış olan bu oyunun günümüz RPG'lerini tekme tokat dövebileceğini söyleyebilirim. Grafikler yaşlı, 11 yıllık oyun için gayet doğal. Savaşlar gayet zevkli ama Casual oyunculara bir uyarı mahiyetinde söylüyorum: Savaşları kazanmanız için oyuna kafa patlatmalı, takımınızı titizlikle düzenlemeli, Skill Tree'yi çok verimli kullanmalı ve karakterleri tanımalısınız. Kısa kesmek gerekirse şu ömrü hayatım boyunca oynadığım en iyi 5 oyun arasına girdi.

Ana karakterimizin ırkı ve arkaplandaki hikayesi seçtiğimiz sınıfa göre değişiyor, o yüzden o konu hakkında bilgi vermek doğru olmaz. Biz direkt ana hikayeye ve hikaye sunumuna atlayalım. Her şey "Architect" denen bir adamın eski tanrılardan biri olan Urthemiel'i uyandırmaya çalışması ama başaramayıp onu lekelemesiyle başlıyor. Ardından bu tanrı "Baş Şeytan" olarak yükseliyor ve "Darkspawn" denen yer altı ırkına dünyaya yayılıp önüne çıkan her şeyi yok etmeleri için emir veriyor. Bu Darkspawn ordusunun yeryüzüne çıkmasına "Blight" deniyor. İlk Blight ortaya çıktığında evrendeki diğer ırklar (elfler, cüceler ve insanlar) bu orduya "sıradan" kişilerle karşı koyamayacağını anlıyor. Bu yüzden her ırktan özenle yetenekli ve "layık" savaşçılar seçilip Grey Wardens adında bir ordu kuruluyor. Grey Warden'lar 4 Blight savaşını kazanıyor ve cüceler hariç (Darkspawn yer altında yaşıyor, cücelerin kaleleri de yer altında olduğu için onların Darkspawn'la savaşı sürekli devam ediyor.) evrendeki tüm ırklar tam 400 yıl "Blight" olmadan huzur içinde yaşıyorlar. O kadar uzun zaman huzur içinde yaşıyorlar ki artık Grey Warden'ları - kahramanların-ı gereksiz görmeye başlıyorlar. Grey Wardens zaman içinde nüfuz ve asker kaybediyor. Tam bu sırada (Grey Warden'lar güçten düşmüşken) Darkspawn 5. Blight için tekrar yeryüzüne çıkıyor. haber hızlıca tüm diyarlara yayılıyor ve Grey Warden'ın yetkili isimleri ülke ülke dolaşıp adam toplamaya başlıyorlar. İşte olaylar burada başlıyor. Hikaye anlatımı tek kelimeyle MÜTHİŞ. Müzikleri ve derin derin işlediği hikayesiyle çoğu zaman tüyleri diken diken ediyor.

Combat hakkında konuşmak gerekirse gerçekten büyük uğraş istiyor ki bu harika bir şey. "Tactics" kısmında takımınzla savaşa girdiğinizde kimin ne zaman hangi yeteneği kullanacağı tamamen size kalıyor. Hatta düşman kümelenmelerinde nasıl bir taktik izleneceğinden tutun hangi karaktere ne zaman kimin focus atacağını bile yazabiliyoruz. Yani bildiğiniz savaş algoritması tanımlıyoruz ve bunu her karakter için ayrı ayrı yapıyoruz. Seviyeler yükseldikçe bu taktikleri değiştiriyoruz. Ayrıca bu taktikleri savaştığımız mekana göre bile ayarlamamız gerekiyor. Bu konuda günümüz oyunlarına bolca sövüyor, Dragon Age Origins'i de ellerinden öpüyorum. Yani kısaca oyun "Kardeşim, bu oyun öyle 'Kafa dağıtmak için günde 2 saat gireyim, sonra çıkayım.' şeklinde oynayabileceğin bir oyun değil. Kafa patlatacaksın, azmedeceksin, karakterleri okumayı ve yetenkeleri yönetmeyi bileceksin yoksa mage üzerine yıldırım atıp takım arkadaşına düşmandan daha fazla hasar verebilir." mesajını veriyor. Casual Player'lara uzak durmalarını tavsiye ederim. Aynı zamanda yön görevler gerçekten eğlenceli. Konuşmalarda verdiğiniz cevaplar ve aldığınız görevler takım arkadaşlarınızla olan ilişkiniz üzerinde ciddi bir etkiye sahip. Oyunda "Hediye" diye geçen eşyaları da karakterin stiline uygun vermelisiniz. Ancak böyle büyük bir etkiye sahip oluyor.

Atmosferi harika, bazı özel puzzle-combat karışık bölümler gerçekten beni strese soktu -bu bir iltifat-. Yeri geliyor birileri ölüyor, yeri geliyor birileriyle aranız bozuluyor ve bu olaylar sizi ciddi etkileyebiliyor. Çoğunlukla gaza geliyor ve yürekli bir şövalye oluyorsunuz. Bir yerden sonra takımınızdaki karakterlerin birçoğu aileniz gibi oluyor. 40 yıllık dostmuşçasına benimsiyor ve seviyorsunuz.

Oyunun müzikleri o kadar iyi ki oyunu bitirdikten sonra tüylerim en az 20 dakika ürpermeye devam etti. Bir ortaçağ-fantazi temalı müzik albümü ancak bu kadar iyi olabilirdi, Inon Zur abimizin ellerine, kollarına, yüreğine sağlık. Öneri şarkılar: "Lelianna's Song" ve "Dragon Age Origins".

RPG seviyor ve oyunlara emek vermekten hoşlanıyorsanız belki de gelmiş geçmiş en iyi yazılmış kahramanlık öykülerinden biri sizi bekliyor. Açık yüreklilikle söylüyorum, yıllarca "En iyi oyun bu!" dediğim bütün oyunları tek darbede bayılttı. Hikayesi ve oynanışıyla oynadığım en iyi oyunlardan birinin incelemesini benim ağzımdan okudunuz. Bu yazıyı okuduktan sonra alıp almamakla igili tereddüt edenlere oyunu almamalarını tavsiye ederim, büyük ihtimalle sıkılırsınız. Çünkü bu oyunu sevecek olanlar zaten yazının yarısında oyunu alacağını kesinleştirdi.