Recent reviews by bydisk

yıllar geçse de aynı zevkle oynanabilecek bir oyun. MP, SP her türlü şeye girseniz de aynı zevkle oynanabiliyor.

yılların oyunu denilebilecek başka bir şey yok zaten, zamanının efsane oyunu

rahat oyun sakin ve eğlenceli. Eğer böyle bir şeyleri kapıştırmayı seviyorsanız bu oyunu sevmeme şansınız yok

oyundaki skiller, hareketler hepsi efsanevi bir şekilde tasarlanmış. Üst düzey bir oyun

The Last of Us Part II’yi oynarken birçok kez sinirlendim. Gerçekten. Oyun boyunca bazı kararlar ve yönler bana mantıksız geldi, hatta yer yer “bu niye böyle?” diye söylendiğim anlar oldu. Ama işin garip tarafı şu: Buna rağmen oyunun kalitesini görmezden gelmek imkânsız.

Hikâye anlatımı çok cesur ve alışılmışın dışında. Herkesi memnun etmeye çalışmıyor ve bunu özellikle yapıyor gibi hissettiriyor. Bazı noktalarda anlatılan şeyler bana fazla zorlanmış ve gereksiz geldi. Oynarken keyif almaktan çok sorguladığım anlar oldu. Bu açıdan bakınca, hikâye beni içine almak yerine zaman zaman benden uzaklaştırdı.

Ama şunu da net söylemem lazım: Hikâye kötü değil. Aksine, yazım kalitesi, diyaloglar ve anlatım dili çok güçlü. Sorunum hikâyenin işleniş biçimiyle, anlatılan şeylerin “nasıl” sunulduğuyla. Oyun, oyuncunun tepkisini fazla umursamadan kendi anlatmak istediğini anlatıyor ve bu da bende sinir yaratıyor.

Oynanış tarafında ise oyun neredeyse kusursuz. Kontroller çok akıcı, çatışmalar sert ve gerilimli. Gizlilik ve aksiyon dengesi çok iyi kurulmuş. Düşman yapay zekâsı sayesinde her karşılaşma ciddi hissettiriyor. Oynarken mekanik olarak hiç sıkılmadım.

Atmosfer, ses tasarımı ve grafikler zaten üst düzey. Çevre tasarımları, ışıklandırmalar ve karakter animasyonları oyunun ağırlığını çok iyi yansıtıyor. Teknik açıdan bakınca Part II, gerçekten çok özenli ve kaliteli bir yapım.

The Last of Us Part II benim için “sevdim” ya da “sevmedim” diye net konuşabileceğim bir oyun değil. Sinir etti, zorladı ve bazı yerlerde fazlasıyla saçma hissettirdi. Ama aynı zamanda cesur, kaliteli ve konuşulmayı hak eden bir iş.

Bu oyun eğlendirmekten çok tartışma yaratmak istiyor ve bunda da başarılı oluyor. Herkese hitap etmez, hatta birçok kişiyi kızdırması çok normal. Ama bu oyunun kötü olduğu anlamına gelmiyor.

Ben sinir oldum.
Ama kalitesine de saygı duydum.

The Last of Us Part I’i oynarken amacım sadece bir oyunu bitirmekti ama kısa sürede bunun mümkün olmadığını anladım. Oyun, daha ilk saatlerden itibaren beni kendi temposuna soktu ve acele etmemi hiç istemedi. Sürekli aksiyon sunmak yerine, yaşadığım dünyanın ağırlığını hissettirdi. Bu da beni ekrana daha çok bağladı.

Hikâye tarafında anlatım oldukça sade ama bir o kadar da etkili. Oyun, büyük olayları gözüme sokmak yerine küçük detaylarla anlatmayı tercih ediyor. Diyaloglar doğal, karakterler inandırıcı ve ilerledikçe onlarla aramda istemeden bir bağ oluştu. Oyunu oynarken “bir sonraki görev ne olacak?”tan çok “bu dünyada biraz daha kalmak istiyorum” diye düşündüm.

Oynanış açısından bakınca oyun çok karmaşık mekaniklere sahip değil ama bu bence büyük bir artı. Kaynakların sınırlı olması beni sürekli dikkatli oynamaya zorladı. Her çatışma öncesi durup düşündüm: sessiz mi ilerlemeliyim, yoksa risk alıp savaşmalı mıyım? Bu kararlar oyunu daha gerçekçi ve gerilimli hissettirdi. Özellikle gizlilik odaklı ilerlemek bana çok daha tatmin edici geldi.

Atmosfer konusu benim için oyunun kalbi diyebilirim. Sessizlik çok iyi kullanılmış. Müzik sürekli çalmıyor ama girdiği anlarda sahnenin duygusunu net bir şekilde hissettiriyor. Çevre tasarımı inanılmaz detaylı; terk edilmiş binalar, doğanın geri aldığı şehirler ve küçük çevresel hikâyeler dünyayı canlı hissettiriyor. Bazen ilerlemek yerine etrafa bakıp durduğum anlar oldu.

Grafik tarafında Part I sürümü gerçekten fark yaratıyor. Karakterlerin yüz ifadeleri ve animasyonları çok güçlü. Küçük mimikler bile sahnelerin etkisini artırıyor. Işıklandırma ve gölgeler atmosferi destekliyor. PC sürümü çıkışta bazı performans problemleriyle gündeme gelmişti, ben de başta tedirgindim ama oynadığım süreçte güncellemeler sayesinde oldukça stabil bir deneyim yaşadım.

Oyunun temposu herkese hitap etmeyebilir. Hızlı aksiyon ve sürekli çatışma arayan oyuncular için yavaş gelebilir. Ama benim için bu yavaşlık oyunun en güçlü yanlarından biriydi. Oyun bana durup düşünme, etrafı gözlemleme ve yaşananları sindirme fırsatı verdi.

The Last of Us Part I’i bitirdiğimde aklımda kalan şey sadece oynanış ya da grafikler olmadı. Oyun bende bir his bıraktı. Bitirdikten sonra bile bazı sahneleri ve atmosferi düşündüm. Her oyun bunu başaramaz.

Kısacası, hikâye anlatımına, atmosferine ve karakter odaklı yapımlara önem veren biriyseniz, The Last of Us Part I kesinlikle denenmesi gereken bir oyun. Benim için çok özel bir deneyimdi ve uzun süre aklımdan çıkacağını sanmıyorum.

Gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.

bir daha bu oyuna para yatıranın amk yapacagınız oyunu sikeyim

sandbox sevenler için harika bir oyun fakat play store'de bedava, burada 10 dolar olması çok büyük bir uçurum.

güzel oyun değeri bilinmedi

oyun ilk izlenimlerime göre harika. Şu anlık oyuna bence eklenmesi gereken şeyler şunlar,

- Çevre detayları yani böyle sokakta arabalar, yürüyen insanlar
- Daha fazla yükseltme
- Bilgisayarda daha gerçekçi detaylar

vb. eklenebilir. Onun dışında harika bir oyun olmuş