Evrenin en eski sırlarından biri şudur:
Mantı sadece bir yemek değildir… bir kaderdir.
Zaman başlamadan önce, hamur yoğrulmadan önce, yoğurt dökülmeden önce…
Mantı vardı.
Kimine göre evren ilk yoğurt damlasıyla genişledi,
kimine göre ilk sosla karardı.
Burada tabaklar gezegen,
yoğurt bulut,
sos galaksidir.

Bir mantının içine sığan şey sadece kıyma değildir…
umut, açlık, sabır ve biraz da “keşke bir tabak daha yeseydim” vardır.

“Son mantıyı yiyen…asla doymayacaktır.”

- Mantı yere düşmez, kutsanır.
- Soğuyan mantı yeniden ısıtılmaz, anılır.
- Yoğurt bitmişse, umut da bitmiştir.
- Bir tabak asla “yeter” değildir, sadece “başlangıçtır”.

Bu cemiyete girenler:
- Geceleri mantı düşünerek uyur.
- Mantı görünce duygulanır.
- Aç değilken bile acıkır.

Eğer kalbin hızlandıysa…
Eğer burnuna sos kokusu geldiyse…
Artık çok geç.

Kutsal Mantı Cemiyeti seni seçti.