Install Steam
login
|
language
简体中文 (Simplified Chinese)
繁體中文 (Traditional Chinese)
日本語 (Japanese)
한국어 (Korean)
ไทย (Thai)
Български (Bulgarian)
Čeština (Czech)
Dansk (Danish)
Deutsch (German)
Español - España (Spanish - Spain)
Español - Latinoamérica (Spanish - Latin America)
Ελληνικά (Greek)
Français (French)
Italiano (Italian)
Bahasa Indonesia (Indonesian)
Magyar (Hungarian)
Nederlands (Dutch)
Norsk (Norwegian)
Polski (Polish)
Português (Portuguese - Portugal)
Português - Brasil (Portuguese - Brazil)
Română (Romanian)
Русский (Russian)
Suomi (Finnish)
Svenska (Swedish)
Türkçe (Turkish)
Tiếng Việt (Vietnamese)
Українська (Ukrainian)
Report a translation problem
- 𝓼𝓲𝓰𝓷𝓮𝓭 𝓫𝔂 𝓛𝓾𝓼𝓮𝓲𝔃
/> フ
| _ _ l
/` ミ_xノ
/ |
/ ヽ ノ
│ | | |
/ ̄| | | |
| ( ̄ヽ__ヽ_)__)
\二つ
türkçe konuşmasına şaşırmıştım. ona "karaboğa!" dedim. adam beni evime kadar kovaladı. evimin yolunu göstereceğime başka yöne koşaydım keşke. apartmanın kapısında zile bastım. ne kadar malım ya adam zili de gördü işte! sonra bir anda değişik tonlarda bağırdı. biraz bakıştık. bana kaşları çatık ve nefret içinde bakıyodu. bir anda çevremizi goriller sardı. hepsi bana bakıyodu. sonra beni taşımaya başladılar. babam oğlum diye bağırmaya başladı. babamı da götürdüler. gorillerin sırtındaki kıllardan içim geçmiş uyumuşum.çok garip bir yerde uyandım. hani filimlerde hep güneşli olan brezilyayı andıran biryerdeydim. cebimdeki cüzdanım gitmişti. en azından sakızım hala duruyodu. açtım baktım ki tek bir tane kalmış. açtım ve renginin garip bir sarı olmadığını hatırladığım o şeyi ağzıma attım. tuzluydu. oyun hamuruymuş meğerse. bu yüzden siyahlara karaboğa demeyin.
⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⡿⣿⣿⣿⣿⠿⠿⣿⣿⡟⠛⢿⣿⣿⠇⡀⢹⣆⠰⠿⠛⣉⣻⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⢹⣿⠿⠛⢉⣡⣽⡿⠋⣠⣿⣿⠟⠁⣠⣶⡀⢻⡇⠀⠈⢿⠏⢠⣿⡀⢻⡄⣶⡿⠟⢻⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⠉⢿⣏⢻⣿⣿⣿⣿⢸⡀⠴⠞⠛⢙⣿⣀⣈⡙⠛⠿⠀⢸⣿⠿⠁⠘⣃⢀⠂⠀⣰⣿⣿⣇⣀⣧⣤⣴⣾⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⡿⠰⠘⢿⣆⢻⡇⠈⠏⢸⣷⠠⣶⡿⠟⢿⣿⣿⠿⠟⢂⣴⡤⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⢿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⠁⣴⡆⢻⣿⡄⠁⣼⣄⣼⣿⣄⣠⣴⣾⣿⣿⣿⣷⣾⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣠⣿⣷⣾⣿⣿⣶⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿